16. jan, 2014

Ik kom over, wij zullen overkomen...

Deze column heb ik geschreven voor QRNE in opdracht van de Gemeente Rheden in het kader van de transitie van zorg.

Transitie.

Wat moeten we daar nou eens mee?

Feitelijk is alles natuurlijk steeds in een overgang van het één naar het ander, elke minuut en elke seconde. Als er nooit iets zou veranderen, kwamen we niet verder. Aan de andere kant zien we sommige veranderingen liever alweer gaan nog voordat ze gekomen zijn. Verlies, pijn en tegenslagen zijn nou niet bepaald zaken waar je op zit te wachten, als mens. Vooral niet als het onomkeerbare processen zijn. En dat is verandering; altijd permanent en nooit meer terug te draaien.
De mate waarin we een verandering al dan niet accepteren en de wijze waarop we deze verwelkomen of juist proberen te vermijden, verschilt per mens. Dit geldt ook voor de manier waarop we ons erop voorbereiden en de impact ervan ervaren, beleven of ondergaan.

Het proces van verandering zit vol emoties, tegenstrijdigheden, onzekerheden, spanningen,  opwinding en confrontaties. Er is niet zoiets als een ‘Algemeen Handboek der Verandering’ waarin precies staat wat je wanneer moet doen op welk moment en waarom. Dat heeft natuurlijk te maken met de persoonlijke perceptie van de mens; wat voor de één een welkome afleiding van de dagelijkse sleur is of gezien wordt als een kans, kan voor de ander een ware beproeving zijn. De onzekerheid kan als ergerlijk doelloos of angstaanjagend vaag ervaren worden. Maar hoe het ook zij; verandering komt er, is er, vindt plaats. Je kunt er krakend aan ten onder gaan, tegen de stroom in blijven zwemmen of op de golven van het tij meeliften naar een nieuw uitzicht.

En nu, beleidsambtenaar, Wmo-consulent, zorgmedewerker mag jij een nieuwe invulling aan je baan geven, kaders en structuren heruitvinden of op andere wijzen toepassen. De grenzen van je functie opzoeken, je eigen ruimte, rol en positie daarbinnen opnieuw definiëren. Dat kan heel verhelderend en verschonend werken. Waarom doe ik dit werk ook weer?

Laat die transitie jouw springplank zijn naar een volgende stap in je persoonlijke en professionele ontwikkeling. Stel je zelf de vraag; welk verschil wil en kan ik maken binnen de kaders die er zijn? En wees vooral niet bang; het is ook jouw eigen transitie en daarin is geen goed of fout.  Zorg ervoor dat jij degene bent die de transitie overkomt en niet de transitie jou. Dan kom je écht over. Het kan. Ik wens u allen een heel oprechte, overkomelijke  transitie.